Tagarchief: Ondernemen

Ondernemen is mensenwerk: “Is het hier nog een beetje leuk?”

topvrouwen-16032019-img_9087-kopieren
Lees het gehele artikel

(Echt, ik zou soms het liefst de hele wereld door elkaar rammelen)

Een vraag die zij regelmatig stelt aan directeuren van bedrijven. Nina van Arum, zelf ondernemer in hart en ziel, neemt geen blad voor de mond. Voor trouwe lezers van GWW Magazine is zij geen onbekende meer. Dankzij Nina heeft GWW afgelopen jaar de rubriek Topvrouwen kunnen opzetten. Tijd voor een nadere kennismaking met de topvrouw achter de topvrouwen.

Jezelf inzetten voor anderen is de rode draad in Nina’s leven. “Dit geld voor mijzelf, maar hierin moedig ik anderen ook zeker aan. En ik voelde dat ik hier pas echt ruimte aan kon geven, wanneer ik ging ondernemen. Precies 5 jaar geleden was dat moment!”, opent Nina het gesprek.

Nina zit achter drie ondernemingen, te weten Provades, Stichting Topvrouwen Bouw & Infra en Goed Werk.

 

Geboren ondernemer

“Dat ik wilde ondernemen voelde ik al vroeg in mijn carrière, maar dan wel ná mijn ‘broedseizoen’ (kinderen 12, 11 en 8).” Nina zit achter drie ondernemingen, te weten Provades, Stichting Topvrouwen Bouw & Infra en Goed Werk en bouwt momenteel ook hard aan een kledinglabel. “Mijn achtergrond is business management en coaching. Dus vanuit welke onderneming ik ook opereer, overal waar ik kom probeer ik mensen te inspireren, te motiveren om zo bij te dragen aan het vergroten van hun werkplezier en geluk.  Verder zie ik als ondernemer altijd overal kansen in klantgerichtheid, verbinden én business. Ook heb ik een sensor die feilloos voelt of een bepaalde bezieling of kwetsbaarheid mist in een bedrijf of team. Ik zou een ideale ‘mystery guest’ zijn”, zegt zij met een lach. “Vandaar dat ik nooit aarzel om aan een directeur te vragen ‘Is het hier nog een beetje leuk?’”

De mens achter de zaken

Regelmatig krijgt Nina te horen dat men het dapper en inspirerend vindt dat zij zich niet schaamt om zich kwetsbaar op te stellen. Nina: “Dat is toch ook niets om voor te schamen? Ik ben met enorme verlegenheid, faalangst, onzekerheid en spreekangst geboren. En nu ben ik ondernemer en sta regelmatig op de ‘zeepkist’ te spreken voor 140 (meestal) vrouwen. Die weg ernaartoe ging echt niet vanzelf. Het podium blijft spannend, maar geeft mij een kans mensen aan te raken. Daar durf ik te laten zien wat anderen niet laten zien (kwetsbaarheid), ik zeg wat anderen niet durven te zeggen of voelen (emotie). Ik krijg daarop terug dat mensen zich geïnspireerd voelen en er inzichten ontstaan. Ik denk dat dit in het feit zit, dat ik buiten ondernemer een  gewoon-over-het-leven-struikelend-rode-wangen-meisje ben en vooral wil blijven. Dat is een houding die vaak het begin is van het creëren van een veilige omgeving waarin nieuwe bedrijven, concepten, samenwerkingen en contacten ontstaan.”

Kas Pastoor, procesmanager bij Provades.

 

Weinig emotioneel vermogen in de technische sector

“Wanneer ik naar onze sector kijk, zie ik een groot verschil tussen IQ en EQ. Veel problemen (uitval, burn-out) komen door slecht emotioneel welzijn. Geestelijke gezondheid is een van de belangrijkste dingen op het werk. Zonder aandacht voor de mens achter de taak, vertrekken ze of vallen ze uit! Dat zie je terug in de resultaten. Daarom adviseer ik altijd om op zoek te gaan naar de kwetsbaarheid in je bedrijf, in jou als leider en in je grootste inkomensbron: je personeel.”

Je bent niet getrouwd met de zaak

Werkdruk, 70-urige werkweken, in je vrije tijd mail beantwoorden of gebeld worden door de zaak; het zijn hedendaagse problemen die volgens Nina mensen weghouden bij hun privéleven. Een slechte zaak, vindt zij. Met flexibel werken is niets mis, maar dan moet je ook doordeweeks gezinstijd kunnen plannen. “Weet je waar mensen spijt van hebben op hun sterfbed? Dat ze er niet genoeg geweest zijn voor hun naasten, toen dat nog kon. Op een begrafenis staat iedereen er omheen stevig ja te knikken en neemt men zelf voor meer te genieten, want dat opent de ogen wel. En wat gebeurt er twee weken later? Dan zit iedereen weer vast in het oude patroon. Echt, soms zou ik de wereld op dit punt wel door elkaar willen rammelen.”

Werkplezier

“De procesmanagers en consultants van Provades komen vaak rommel opruimen aan de kant van proces, system engineering of opleveringdossiers. Of vóórkomen faalkosten en problemen door het systeemlandschap en proces aan de voorkant helder en zonder ‘ingewikkelde praatjes’ in te richten. Maar indirect brengen onze mensen vooral werkplezier binnen. Ze krijgen van ons ook actief opdracht en budget om projectteams mijlpalen weer te ‘leren vieren’. Ze dragen met hun mooie karakters altijd bij aan humor en plezier en teambuilding, zonder dat onze opdrachtgevers hier om vragen. Dit creëert verbinding en een succesvol team”, legt Nina uit.

‘Goed Werk’ verdient volop aandacht

Jezelf inzetten voor anderen is de rode draad in Nina’s leven. Vanuit die gedachte heeft zij óók Stichting Topvrouwen in de bouw en infra opgezet met inmiddels 750 aangesloten vrouwen. “We helpen met het zichtbaar maken van vrouwen binnen de sector. Daarmee inspireren we andere vrouwen om het carrière pad te blijven volgen en hun talenten niet in de grond te laten zitten, maar juist te ontwikkelen!”

Nina en haar compagnon Wietse Pastoor vonden elkaar juist in een gezamenlijk verlangen om méér en grootschaliger bezig te zijn met goed werk verrichten en inzet voor anderen. “Wij geven graag om het geven. Maar tegenwoordig lijkt het wel of mensen enkel nog geven om iets terug te krijgen en een emotionele bankrekening te creëren bij klanten. Op sponsorniveau bijdragen aan een goed doel, in ruil voor reclame. Daar zit voor ons geen bezieling in. Wij gaan liever voor een duurzamere manier van helpen.” Een bijzonder project dat zij en haar compagnon gestart hebben, heet ‘Goed Werk’: “Goed Werk is een vrijblijvend regionaal initiatief waarbij we ochtenden organiseren voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, of problemen hebben om in een sociaal netwerk te komen, in welke vorm dan ook. We voorzien mensen dan van duidelijke richting en praktische uitrusting”, verduidelijkt Nina.

Als laatste wil Nina kwijt: “Aan de eettafel had ik een gesprek met mijn drie kinderen over geld. Toen zei ik: ja, alles draait om… en toen vulde mijn zoon van 8 me aan. ‘Liefde!’, zei hij. En zó is het.”

Meer informatie over Goed Werk? Ga naar www.goedwerk.nu    

Over ondernemen, moederschap en bruggen slaan tussen mensen

marsha1-kopieren
Lees het gehele artikel

Trouwe lezers van dit magazine weten inmiddels dat het thema Topvrouwen in het teken staat van het zichtbaar maken van vrouwen binnen de grond-, weg- en waterbouw. Onze redactie wordt daarbij geassisteerd door Nina van Arum. Zij is mede-eigenaar van Provades en tevens oprichter van netwerkorganisatie Topvrouwen Bouw & Infra, een groeiend netwerk met inmiddels meer dan 750 actieve vrouwelijke leden.

Toen we Nina aan de lijn hadden voor deze editie, werden we aangenaam verrast: ditmaal stelde zij een vrouw voor die niet alleen stevig wortelt binnen onze sector, maar ook nog eens zelfstandig ondernemer is. “De eindbaas” dus, om maar eens populaire taal te gebruiken. We hebben het over Marsha Goosens, Operationeel Omgevingsmanager Infra.

“Dat is stoer, mama!”

Als vrouw werken in een echte mannenwereld, dat moet iets met je doen, toch? Marsha antwoordt met een anekdote: “Een tijd geleden reed ik met mijn kinderen in de auto door de tunnel onder aquaduct de Vliet. “Kijk, mama heeft vroeger aan de bouw van deze tunnel meegewerkt!”, riep ik enthousiast. “Grote ogen keken me aan vanaf de achterbank. Mijn zoon was danig onder de indruk en riep ‘Dat is stoer, mama!’ En zo voelde dat ook echt. Ik ben trots op mijn werk, trots op de projecten waar ik deel van mag uitmaken.”

Marsha is naar aanleiding van een afstudeeropdracht over Directe Overslag Binnenvaart en Spoor (DOBIS) begonnen als ZZP’er in Den Haag. “Ik studeerde af op de aanleg van de 2e Maasvlakte, specifiek op de containerterminal daar. Inmiddels werk ik al 20 jaar binnen de infrasector, waarvan 8 jaar als zelfstandige ondernemer aan het werk, de laatste 4,5 jaar onder andere in opdracht van Havenbedrijf Rotterdam. Zo ben ik betrokken bij de aanleg van de Container Exchange Route, waarmee voor mij de cirkel weer rond is. Elke dag ben ik weer op de Maasvlakte te vinden. Dat gebied is de economische motor van Nederland”, schetst Marsha.

Running in the family

Marsha komt van origine uit Iran. Haar vader had daar een aannemersbedrijf, een onderneming met een ongelooflijke aantrekkingskracht. “Als kind zat ik daar aan de tekentafel hele ontwerpen te maken met een Rotring pen. De liefde voor de bouw is me met de paplepel ingegoten. Nadat ik Nederlands heb geleerd toen we hier waren gesetteld, ben ik HTS Bouwkunde gaan doen. Op een dag zag ik in Rotterdam de Erasmusbrug open en dicht gaan en ik werd op slag verliefd. Toen wist ik waar mijn toekomst lag: binnen de Civiele Techniek. Van Bouwkunde ben ik toen overgestapt op Civiele Techniek en daarin afgestudeerd in Rotterdam, in 2000.”

Omgevingsmanagement verschijnt aan de horizon

In 1999 stapte Marsha vanuit haar afstudeeropdracht in als projectcoördinator bij BAM. “Mijn eerste opdracht was het project Aquaduct de Vliet in Leidschendam, onderdeel van de rijksweg Ringweg Scheveningen. Later maakte ik een uitstapje naar de woning- en utiliteitsbouw in Rotterdam, maar dat heeft niet langer dan 9 maanden geduurd, dat was het gewoon niet”, somt Marsha op. “Ik kwam terecht bij de gemeente Oud Beijerland, in de functie van Projectleider/Beheerder afdeling Openbaar Gebied. Daar heb ik 5 jaar gezeten en was toen wel toe aan een nieuwe stap. Het bedrijfsleven lonkte en ik stapte in 2010 over naar een detacheringsbureau, aangetrokken door een vacature voor een Omgevingsmanager. Als interimkracht heb ik die rol 1 jaar op me genomen.”

De bindende factor tussen de harde en de zachte kant

Eind 2011 was het zelfstandig ondernemerschap een feit. “De reden? Het moederschap diende zich aan. Ik moest dringend de balans zien te vinden tussen thuis aanwezig zijn en werken. Zelf gaan ondernemen gaf me weliswaar de vrijheid om mijn eigen uren in te delen, maar in feite heb je daardoor twee jobs te runnen. Als Omgevingsmanager fungeer ik als verbindende factor tussen de ontwerptafel en de omgeving in de breedste zin van het woord. Dat kan zowel voor een belanghebbend bedrijf of bewoners zijn (de zachte kant) als voor bestaande kabels en leidingen, wet- en regelgeving of flora & fauna (de harde kant). Mijn doel? Het creëren van draagvlak en de juiste condities om het project te realiseren.”

Zonder humor en luchtigheid loopt niets lekker

“De ambitie om een lijn- of managementfunctie ergens te vervullen heb ik nooit gehad”, vervolgt Marsha. “In teamverband functioneer ik gewoon het beste, dan kan ik mijn bijdrage aan het werk en het team leveren. Als vrouw bekijk ik zaken makkelijker vanuit een ander perspectief. De leukste projecten zijn die waar binnen het team humor en luchtigheid voorkomt. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd! Bij alles wat ik doe, daag ik mezelf uit. Ik wil gewoon het beste uit mezelf halen.”

Twintig jaar geleden bestond 95% van de arbeidskrachten binnen de infra nog uit mannen. “Parttime werken was erg moeilijk toen. Iedereen zat een beetje klem in de typische rolverdeling van toen. Gelukkig is er nu veel meer ruimte voor parttime werken, een goede ontwikkeling. Ongeacht welke rolverdeling er ook mocht heersen, ik heb altijd gestreefd naar alles: een carrière opbouwen waar ik zelf gelukkig van werd en dat combineren met een rijk gezinsleven met kinderen. Dat is keihard werken, maar het is me gelukt, dankzij mijn stap om ZZP’er te worden.”

Geen obstakels

Het werken als vrouw in een mannenwereld heeft Marsha nooit gehinderd. Wel geeft ze toe dat ze meer tijd nodig heeft gehad om te komen op het punt waar zij nu zit. “Eigenlijk heeft werken in een mannenwereld me meer confronterende situaties in de privésfeer bezorgd dan op het werk. Zie je me zitten op een feestje, aan mijn vriendinnen uitleggend hoe mijn dag is geweest? Dan ben ik ineens ‘one of the guys uit die mannenwereld’, in een typische vrouwenwereld”, zegt Marsha lachend. “Dat probleem kent iedereen echter wel in onze sector. Onze branche heeft een enorme maatschappelijke waarde, die maar weinig begrip krijgt van de leek. Ergens is dat jammer.”

Jezelf kwetsbaar durven opstellen stimuleert verandering

“If you change the way you look at things, things you look at change” is de lijfspreuk van Marsha. “Vrouwen kunnen dat op een natuurlijke wijze. Ik heb nooit een drempel gevoeld om me kwetsbaar op te stellen. Mijn oproep aan vrouwen, maar misschien nog meer aan mannen, is dan ook om jezelf open op te stellen. Durf kwetsbaar te zijn en ga de verbinding aan. Daarmee bouw je bruggen. Niet alleen in het landschap, maar vooral tussen mensen.”